شعر بلوچی "وفا"

• شپ گوں تہار ماھی
• یئیت پہ منی تباھی
• جِنجِر نہ جنت پہ گْواھی
• آزمان گوں اے سیاھی
• پاھار ءٔ درد ءِ باپاں،
• چون سرکنوں او بیلاں
• سستگ چہ من منی ماہ
• نیست اوں نشان چَنایی
• گوشتوں وفاءِ نام ءَ
•  سِکّی٘ن منا اَدارے
• اَرمان کہ آئی ءِ نام
• ھور اَت گوں بے وفائی
• باریں سمین ءِ وش کَوش
• کَد کَد ھیال زور ایت
• ھالے چہ مۓ ھیالاں
• یَکسر بہ بارت پَنائی
• امّی٘ت ءٔ واھگ ءِ در
• ھچبَر نہ بستہ ربّا
• رٔژنے منی دل ءَ اِنت
• بِچکند کَنت آئی

سراینده: مصدق درخشان

یکشنبه، ساعت 22:50 ، 6 مرداد 1398 - چابهار

 

ترجمه فارسی:

• شب با تاریکیش
• برای تباهی من می آید:
• آسمان با این سیاهیش
• حتی یک درخشش کوچک هم ندارد
• با سوز و شعله آتش این درد
• چگونه بسازم ای رفیقان
• که جدا شده از من ماه من
• نیست مرا نشانی از او
• به او گفتم نام وفا را
• لحظه ای به من بیاموز
• افسوس که نام او 
• با بی وفایی عجین بود 
• آیا  باد خوش بوی سمین
• کی عزم می کند که
• خبری از احوال و افکار من،
• یکسره به او برساند..
• دروازه امید و آرزو را
• هرگز نبسته است پروردگار
• یک روشنی در دل من هست {که می گوید}
• بالاخره او لبخند خواهد زد